"เจ้าไม่มีศาล สมภารไม่มีวัด"
มีความหมายว่า ผู้ที่สูญเสียอำนาจจนไม่มีใครให้ความเคารพนับถือหรือไม่มีหลักแหล่งที่พักพิง
"เจ้า" ในที่นี้หมายถึง เจ้าที่เจ้าทาง เทวดาอารักษ์ ที่ชายไทยเชื่อว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่มีตัวตนอยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง โดยทั่วไปนิยมสร้างศาลไว้ประจำบ้าน และทำพิธีอัญเชิญให้เจ้าเข้ามาอยู่ที่ศาลนั้น (สถิตอยู่) เพื่อช่วยให้การปกป้องรักษาเคหะสถานนั้นๆ และให้คนในบ้านกราบไหว้ขอพร
"สมภาร" หมายถึงพระที่เป็นเจ้าอาวาส ต้องพำนักประจำอยู่ที่วัด
เจ้าที่ไร้ศาลหรือสมภารที่ไม่มีวัดอยู่ จึงเปรียบกับผู้ที่สูญเสียอำนาจจนไม่มีอิทธิพลที่จะทำการใดๆ ต่อไปได้ หรือในอีกบริบทหนึ่ง จะใช้กับผู้ไม่มีที่อยู่ประจำเป็นหลักแหล่ง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น