คนเราจะพูดใส่ร้ายใครยังไงก็ได้
ขึ้นอยู่กับจิตสำนึกของคนพูดว่า...
**จะต่ำได้แค่ไหน**
บางคนพูดแต่เรื่องดีๆ ของตัวเอง
แต่โยนความผิดทุกอย่างให้คนอื่น
โดยไม่เคยรู้สึกละอาย
บางคนได้ยินเรื่องของคนอื่นมาเพียงนิดเดียว
ก็เอาไปปรุงแต่ง เติมสีสัน
จนสุดท้ายกลายเป็นอีกเรื่องหนึ่งไปเลย
เพราะฉะนั้น...
เวลาได้ฟังเรื่องของใครจากปากคนอื่น
ถ้าเราไม่ได้รู้จัก ไม่ได้เห็น
และไม่ได้สัมผัสเรื่องนั้นด้วยตัวเอง
**อย่าเพิ่งรีบตัดสินว่าใครดี ใครเลว**
ฟังหูไว้หู
อย่าเพิ่งเชื่อทุกคำที่ได้ยิน
และอย่าปล่อยให้ใครมาปั่นหัวเราได้ง่ายๆ
บางคนมีปาก...เอาไว้พูดเรื่องคนอื่น
มีตา...เอาไว้คอยสอดส่องชีวิตชาวบ้าน
ใช้เวลาทั้งชีวิตไปกับการสร้างความเกลียดชัง
พูดให้คนหนึ่งเกลียดอีกคนหนึ่ง
ตอแหลไปเรื่อย...คือ “งานหลัก”
เสี้ยมให้คนเกลียดกัน...คือ “งานอดิเรก”
**คนที่พูด ไม่ได้แปลว่าพูดความจริง
คนที่เล่า ไม่ได้แปลว่าเล่าทั้งหมด
และคนที่ฟัง ก็ไม่ได้จำเป็นต้องเชื่อทั้งหมด**
เลือกฟัง
เลือกเชื่อ
และใช้สติประคองตัวเองให้ดี
อย่าให้คนที่มีความคิดต่ำๆ
มาดึงคุณให้ลงไปอยู่ในระดับเดียวกับเขา
และอย่าให้ใครมองคุณเป็น “เหยื่อ”
ที่เชื่อง่าย...ปั่นง่าย...และเชื่ออะไรก็ได้
แต่ทุกอย่างที่ได้ยิน
ควรผ่านสมองก่อนหนึ่งครั้ง
แล้วกรองด้วยสติอีกหนึ่งชั้น
เพราะในโลกนี้...
**ไม่ใช่ทุกเรื่องที่เราได้ยิน จะเป็นความจริง
และไม่ใช่ทุกคนที่เล่าเรื่อง จะหวังดีกับเรา**
ฟังให้เป็น
คิดให้รอบ
เชื่ออย่างมีสติ
**เพราะบางครั้ง การไม่รีบเชื่อใคร
ก็คือการปกป้องตัวเองอย่างหนึ่ง**