“#กูเป็นมะเร็งว่ะ… กูยังทำประกันได้มั้ย?”
ทำตัวแบบเซลล์ กะจะขาย (ยังทำงานไม่เป็น)
แต่เขาตอบว่า...
“น่าจะมีอยู่บ้างแล้วนะ แม่เป็นคนดูเรื่องนี้”
เราก็พิมพ์ “โอเค” แล้วจบ......
เลือกเป็นเพื่อนที่ “#ไม่ขาย” ดีกว่า
เพราะตอนนั้นยัง
กลัวเพื่อนจะคิดว่า “ขายของ”
กลัวสูญเสียความสัมพันธ์
เลยไม่เดินต่อ ไม่ถามลึก ไม่เช็กจริง
วันนี้เขาทักกลับมาว่า...
“กูเป็นมะเร็งว่ะ”
แล้วตามด้วยประโยคที่คนทำอาชีพนี้ไม่อยากได้ยินเลย:
“กูยังทำประกันได้มั้ย?”
เราไม่รู้จะตอบว่ายังไงดี...
เลยบอกไปตามตรงว่า
“ถ้าจะทำใหม่ ก็ต้องยกเว้นสิ่งที่เคยเป็น”
---
แต่สิ่งที่เจ็บกว่าคือ… การเงียบในวันที่ควรพูด
แล้วต้องมานั่งรู้ทีหลังว่า
สิ่งที่เราพูดไม่ทัน มันเปลี่ยนชีวิตเขาไม่ได้อีกแล้ว
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะไม่พิมพ์แค่
“โอเค” แล้วปล่อยให้มันจบง่ายๆ
เราจะ ยืนหยัด
และ ทำหน้าที่ให้สมกับคำว่า “#ที่ปรึกษา”
เพื่อให้เขามี “#ประกัน” ตั้งแต่วันที่ยังแข็งแรง
---
1. ประกันสุขภาพที่คุณมี คุ้มครองพอหรือยัง?
เพราะคำว่า “#มีอยู่บ้าง” กับ
“#มีพอเวลาเกิดเรื่อง” มันต่างกันนะ
2. ประกันโรคร้ายแรงแบบจ่ายเงินก้อน
มีพอให้คุณหยุดงาน
แล้วยังมีคุณภาพชีวิตเดิมได้ไหม?
หรือคุณยังไม่มีเลย…
แล้วจะรอ “วันไหน” ค่อยเริ่มวางแผนชีวิต?
นี่เป็นเรื่องของชีวิตคุณ ทั้งชีวิตเลยนะ
“เช็กให้ชัด” ตอนที่ยังแข็งแรงอยู่
เพราะถ้าทักหาตัวแทนตอนที่มีผลตรวจในมือ…
คำตอบที่คุณจะได้ มักจะเป็นแค่
---
เครดิตบทความ: เขียนโดยคุณเอ้ย Aungkoon Boonyaopas
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น