ข้อคิดนี้เรียบเรียงจากเต้าเต๋อจิง บทที่ 8 ของเหลาจื่อ ซึ่งยกน้ำเป็นภาพของความอ่อนโยนที่ไม่แข่งขันอย่างโจ่งแจ้ง แต่ยังคงทำหน้าที่ของตนและไปถึงจุดหมาย
คนมีเล่ห์อาจใช้คำยั่วเพื่อดึงเราออกจากหลักของตนเอง เมื่อเราโกรธ เราอาจพูดมากเกินไป เปิดจุดอ่อน หรือทำสิ่งที่ภายหลังต้องเสียใจ
การไม่ตอบทันทีให้พื้นที่สมองกลับมาเห็นภาพรวม เราสามารถเลือกว่าจะตอบ ตอบเมื่อไร หรือตอบด้วยวิธีใด ไม่ใช่ปล่อยให้อารมณ์ของคนอื่นกำหนดการกระทำของเรา
ความเงียบไม่ใช่การยอมแพ้ หากเรายังรักษาขอบเขตและดำเนินการที่จำเป็น บางปัญหาควรแก้ด้วยหลักฐานและขั้นตอน ไม่ใช่เสียงดัง
ในโลกออนไลน์ การเว้นระยะก่อนพิมพ์ตอบช่วยลดความเข้าใจผิดและป้องกันข้อความที่ถูกตัดไปใช้สร้างความเสียหาย เมื่อใจสงบ เราจะเห็นว่าหลายเรื่องไม่ต้องตอบเลย
ปัญญาคือรู้ว่าพลังของเรามีจำกัด จึงใช้มันกับสิ่งที่สร้างความเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่กับทุกคนที่อยากเห็นเราเสียสมดุล
ครั้งต่อไปที่ถูกยั่ว ลองถามตนเองว่า การตอบนี้ช่วยเป้าหมายหรือช่วยเพียงความโกรธชั่วคราว?
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น